Kleptomani terimi parasal değeri ile ilişkisiz biçimde ve gereksinim duyulmadığı halde tekrarlayıcı biçimde nesneleri çalma dürtüsünün engellenememesini ifade eder. Çalma hastalığının toplum içinde sanılandan daha fazla görüldüğü ve her 1000 kişiden 6′sının kleptomanik olduğu tahmin edilmektedir. Fakat engellenemeyen çalma dürtüsü yakınması ile hekime başvuru sayısı hastaların bu durumdan utanmaları ve bunun hastalık olduğunu bilmemeleri nedeni ile yok denecek kadar azdır. Ayrıca başka yakınmalarla başvuran hastalarda kleptomani tanısı konulabilmekte ya da bu kişiler çalma davranışı esnasında yakalanarak adli kanalla tedaviye yönlendirilmektedirler. Çalma hastalığı olan kişilerde depresyon, takıntılar, alkol ve uyuşturucu kullanımı, cinsel işlev bozuklukları, kişilik bozuklukları gibi durumlara da sık olarak rastlanmaktadır.

Çalma hastalığı genellikle geç ergenlik döneminde başlayan ve uzun yıllar devam eden bir bozukluktur. Çocuklarda sadece kleptomani görülmesi nadir olmakla beraber daha çok diğer psikiyatrik rahatsızlıklar ile birlikte görülmesi sıktır. Bu durumun görüldüğü çocukların ailelerinin maddi düzeyi ile kleptomani ilişkisi belirgin olarak gösterilememiştir. Kleptomanik hastalar çalma etkinliğinin olumsuz sonuçlarını bildikleri ve daha sonra bu davranışlarından dolayı sıkıntı, utanç ve rahatsızlık duydukları halde dürtülerine karşı koyamamaktan yakınırlar.

Modern psikiyatride kleptomani tedavisi mümkün olan hastalıklar arasında yer almaktadır. Psikoterapiler, bilişsel davranışçı teknikler ve ilaç tedavileri ile kleptomani olgularında düzelmeler görüldüğü bildirilmiştir. Eğer kendinizi kontrol edemiyor, ihtiyacınız olmayan nesneleri çalma ihtiyacı hissediyorsanız her şeyden önce bu durumun bir hastalık olduğunu kabul edin. Tedavisi mümkün olan böyle bir hastalık sebebiyle eninde sonunda başınızın belaya gireceğini, hem yasal hem de ruhsal olarak ciddi sorunlarla karşılaşabileceğinizi unutmayın ve hızla psikiyatrik yardım arayın. Tedaviye başvuru ile ilgili endişeleriniz olabilir ancak unutmayın ki başvurduğunuzda sorununuzu paylaşacağınız kişi bu hastalığı yakından tanıyan bir profesyonel olacak ve hastalığınız sebebiyle sizi hiçbir biçimde yargılamayacaktır.

Bu kişilerde alkol ve madde bağımlılarında olduğu gibi giderek daha fazla bu konu ile meşgul olurlar. Zamanla yatırdıkları para miktarı giderek artar. Aile üyeleri bu durumdan çok rahatsızdırlar, aile içi iletişimler kötü bir hal alır. Başlangıçta olmayan belirtiler ortaya çıkabilir.Örneğin kumar oynamayınca huzursuzluk yaşama, yerinde duramama, mutsuzluk,sinirlilik gibi.

Tüm bunlardan dolayı Patolojik kumar oynamada bir bağımlılık türü gibi ele alınıp tedavi edilmelidir. Patolojik kumar bağımlılığının ortaya çıkması durumunda ailenin yapabileceği pek çok şey vardır. Hastayla, sakin bir şekilde konuşmaya, dinlemeye çalışmak, sorununu kendisinin ifade etmesini sağlamak, bu mümkün olmazsa farkındalık oluşturmaya ve kumarın patolojik bir bağımlılık olup ilaç ve psikoterapiyi de içeren psikolojik yardım gerektirdiği konusunda ikna etmeye çalışmak önemlidir. Tedavi sırasında yalnız bırakmamak, destek olmak, birlikte zaman geçirmek, kumar oynamaya iten stres kaynaklarını, çevresel sorunları azaltmaya çalışıp hayatını düzene koymasına yardımcı olmak süreci hızlandırmaktadır.

Cilt yolan sadece ben miyim?
Hayır insanların çoğu az ya da çok biçimde ciltleri ile uğraşırlar. Sivilceler, benlerle oynama, yara kabukları, kıl kökleri ya da ciltteki diğer düzensizliklerle uğraşma sık rastlanan bir davranıştır. Ancak bazı kişilerde bu durum tıbbi sorunlara yol açacak ya da uzun vakitler alacak kadar şiddetlidir. Çalışmalar cildiye muayenesine başvuranların %2’sinde, üniversite öğrencilerinin %4’ünde cilde hasar verecek ya da günlük işlevleri aksatacak kadar yoğun cilt yolma davranışı olduğunu göstermiştir. Bu davranışın cilt üstündeki olumsuz sonuçlarını gizlemek için kişi kimi zaman havuza, plaja, jimnastik salonlarına gidemez. Ya da davranışın kendisi, davranışı durduramama kişiye yoğun ruhsal sıkıntı verir. Bu durumlarda artık basit bir el alışkanlığından öte, cilt yolma bir hastalık haline gelmiştir ve tedavi gerektirmektedir.

Bozukluğun sebebi tam bilinmemektedir. Araştırmalar bazı hayvanların da zaman zaman kendi derilerini tırnaklama ya da çiğneme ile zarar verebildiklerini gösterir. Kadınlarda kimi zaman hormon dalgalanması ile birlikte adet dönemlerinde cilt yolma davranışı şiddetlenir.
Bu bulgular altta yatan biyolojik bir sorun olduğunu düşündürmektedir.

Tedavi öncelikle hastanın yaşına göre şekillendirilir. Hasta eğer okul çağında ya da ökul öncesi çocuk ise ebeveyn bilgilendirmesi yapılır. Tanının netleştirilmesi, durumun bir hastalık olduğuna dair aileye ve kişiye farkındalık kazandırmak tedavide oldukça önemlidir. Sonraki dönemde daha ayrıntılı tanımlayacağımız bilişsel davranışçı terapiler yani davranışa farkındalık kazandırma, düşünce süreçlerini yönetme, davranışı yeniden şekillendirme gibi ilaç dışı tedaviler son derece etkili ve önemlidir.

sık görülenin aksine trikotillomani hastalığı yetişkin yaşta başlamışsa sıklıkla başka bir psikiyatrik hastalık duruma eşlik etmektedir. Ayrıntılı bir ruhsal muayene ile bu durum araştırılarak uygun tedavi başlanmalıdır.

İlaç tedavileri de trikotillomani tedavisinde sık olarak kullanılır. Bir antidepresan olan klomipramin (Anafranil) birçok güvenilir araştırmada trikotillomani tedavisinde etkili bulunmuştur. Yine en iyi bilinen antidepresanlardan fluoxetin yani Prozac da bazı çalışmalarda etkili bulunmuştur. Ancak bu tür ilaçlar kesinlikle hekim kontrolü olmadan kullanılmamalıdır. Kimi zaman ağır yan etkiler, psikiyatrik başka hastalıkların tetiklenemesi yaşanabilir. Hipnoterapi ve besinsel takviye olarak NAC yani N acetyl L cysteine kullanımının etkinliğini savunan araştırmacılar da bulunmaktadır.

Önemli nokta “hastalık yok hasta var” gerçeğidir. Aynı hastalığa sahip her bir birey bu durumu farklı yaşar, ilaçlar kişiye özel belirlenmeli, terapi o kişiye göre düzenlenmelidir.

Kişi günde yüzlerce, kimi zaman binlerce tel saç ya da kıl koparır, tekrarlayan koparma hareketi sebebi ile el, bilek, dirsek ağrıları ortaya çıkabilir. Kıl ya da saç köklerinin iltihaplanması sebebiyle ağrılı şişlikler ortaya çıkabilir. Ancak bu kötü sonuçlar dahi çoğu zaman kişinin saç koparmayı durdurabilmesine yaramaz.